แชร์ประสบการณ์อันล้ำค่า รูปชุดนี้จะแสดงให้เห็นชั้นเปลือกผิวของวัตถุที่มีอายุหลักร้อยปีขึ้นไป ชิ้นแรกเป็นเปลือกหอยที่ถูกค้นพบพร้อมพระเนื้อชินที่ถูกฝังอยู่ในชั้นดิน ชิ้นที่สองเป็นงาที่มีอายุหลายๆล้านปีจนกลายเป็นหิน ชิ้นที่สามเป็นเขี้ยวที่มีอายุไม่ต่ำกว่าร้อยปี ชิ้นที่สี่เป็นพระเนื้อชินที่มีอายุหลายร้อยปี ชิ้นที่ห้าเป็นพระสมเด็จบางขุนพรหมที่อยู่ในที่ชื้นโดนน้ำกัดเซาะจนถึงผิวชั้นในแต่ในส่วนผิวชั้นบนที่มีความสมบูรณ์นั้นได้มีการลงรักดำไว้ แล้วล้างรักออกในตอนหลังที่ขึ้นมาจากกรุแล้ว ชิ้นที่หกเป็นพระสมเด็จวัดระฆังโฆสิตารามชุดลงชาดแดงที่มีชั้นของหินปูนงอกอยู่ใต้ผิวชาด ชิ้นที่เจ็ดเป็นพระเนื้อผงหลวงปู่ยิ้มวัดหนองบัว จ.กาญจนบุรี ซึ่งก็มีอายุเป็นร้อยปีแล้วเช่นกันมีการแบ่งแยกชั้นผิวชัดเจน ชิ้นที่แปดเป็นพระหล่อพิมพ์จอบใหญ่หลวงพ่อเงินบางคลานจังพิจิตร ซึ่งพระหล่อหลวงพ่อเงินนั้นก้มีอายุถึงร้อยปีแล้วเช่นกัน การพิจารณาพระหล่อนั้นต้องใช้การพิจารณาธรรมชาติอื่นประกอบไปด้วยว่าเป้นพระหล่อของเกจิองค์ใด มีอายุประมาณไหน ถ้าเป้นพระหล่อของหลวงพ่อเงินที่มีอายุร้อยปีเข้าไปแล้วผิวจะกลับคล้ำ มีความแห้งของโลหะความแห้งตือความหม่นเก่าของผิวจากชั้นนอกไปถึงชั้นใน ต้องได้เห้นพระหลากหลายสภาพจนชำนาญ ทั้งหมดนี้เป้นความรู้และประสบการณ์ของผมจากการที่ได้เป็นช่างภาพถ่ายพระเครื่องและศึกษาสะสมมามากกว่าสิบปี ขอเผยแพร่ความรู้ทั้งหมดเพือคนรุ่นหลังที่ศึกษาพระเครื่องและสะสม และเพื่อนำไปต่อยอดความรู้สืบต่อไป อย่าเชื่อคำเขาว่าจนกว่าจะได้เห็นและเรียนรู้จนชำนาญ แม้แต่ผมทุกวันนี้ก้ยังต้องเรียนรู้อย่างไม่มีกำหนดเวลา ขอวามโชคดีจงมีแก่ท่านที่ศึกษาและสะสมพระเครื่องอันล้ำค่าที่คนโบราณได้สร้างไว้ให้ลูกหลานรุ่นหลังแม้แต่ชิ้นส่วนร่ายกายของสัตว์ทั้งหลายที่ทิ้งซากไว้ให้เราศึกษาและเปรียบเทียบก็มีค่าหาประมาณได้ วัตถุทั้งหมดนี้จะมีธรรมชาติให้เห็นได้ไม่เหมือนกันขึ้นอยู่กับธรรมชาติที่เกิดให้เห็นสภาพของวัตถุนั้นๆที่ผ่านการใช้มากหรือน้อยหรือไม่ผ่านการใช้ และต้องใช้ความชำนาญในการพิจารณาธรรมชาติเนื้อหามวลสารอื่นประกอบด้วยในวัตถุบางอย่างจึงจะครบองค์ประกอบในการตัดสิน

ความลับของผิวพระสมเด็จ ผิวบางองค์ที่เห็นแกร่งๆนั้นคือผิวชั้นนอกที่เกิดการงอกของหินปูนของพระสมเด็จที่มีอายุ มากกว่า 146 ปี ขึ้นไปนับตั้งแต่ที่สมเด็จพระพุฒาจารย์โต พรหมรังสี ท่านมรณะไปตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2415 พระสมเด็จที่หลวงปู่ท่านสร้างไว้มีมากมายหลากหลายสภาพแม้จะถูกบรรจุอยู่ในกรุเดียวกัน เป็นมรดกตกทอดสู่คนรุ่นหลัง ซึ่งการได้มาครอบครองก็มีที่มาแตกต่างกันออกไป จดจำธรรมชาติ เนื้อหา พิมพ์ทรง ต้องใช้เวลารวบรวมข้อมุลอย่างไม่มีกำหนด ชุดนี้เป็นชุดของพระสมเด็จบางขุนพรหมที่ควรศึกษา

พระสมเด็จบางขุนพรหม พิมพ์ใหญ่ พระสมเด็จพิมพ์ใหญ่องค์นี้มีธรรมชาติอย่างหนึ่งที่บางคนไม่เคยรู้และอาจไม่เคยได้พิจารณาคือพระสมเด็จที่ถูกบรรจุอยู่ในกรุจะมีธรรมชาติการงอกของหินปูนเปลือกหอยเหมือนเป็นชั้นของหินปูนขึ้นมาคลุมอีกชั้นหนึ่งเหมือนการงอกของหินงอกในถ้ำที่มีความชื้นเวลาที่เราไปจับหินงอกเหล่านั้นจะมีความแกร่ง ความมัน ความลื่นมือเมื่อสัมผัสก็คือผิวของหินปูนที่เกิดการงอก ซึ่งในพระสมเด็จองค์นี้จะมีรอยกระเทาะอยู่ตรงมุมบนด้านขวามือของเราซึ่งผมซูมให้ดูจะเห็นได้อย่างชัดเจน พระสมเด็จบางขุนพรหมนั้นมีอายุถึง 148 ปี มาแล้ว การงอกของหินปูนนั้นเป็นสิ่งพิสูจน์ได้อย่างหนึ่งเพราะพระต้องผ่านระยะเวลายาวนานการงอกของหินปูนเกิดขึ้นและทับถมกันจนเป็นชั้นผิวใหม่ขึ้นมา ผมนึกถึงหลายๆอย่างไม่ว่าจะเป็น พระเนื้อดินที่มีอายุมากๆหลายร้อยปี ก็จะมีชั้นของเนื้อลงไปเป็นชั้นๆ หรือจะเป็นพวกงาหรือเขี้ยวของสัตวที่มีอายุก็มีชั้นของผิวกระเทาะลงไปเป็นชั้นๆเช่นกัน หรือแม้แต่ต้นไม้ก็ยังมีชั้นปีในการเติบโต โบราณสถานต่างๆที่มีอายุเป็นพันๆปีที่มีการขุดพบโครงกระดูกต่างๆก็ยังมีชั้นดินที่ต้องขุดลงไปเป็นชั้นๆ หรือแม้แต่พื้นดินที่เราอยู่เมื่อผ่านเวลาไปเป็นปีๆพื้นดินตรงนั้นก็ไม่เหมือนเดิม ผมจะสรุปว่าของเก่าหรือวัตถุโบราณที่มีอายุนั้นล้วนแต่มีชั้นของผิวทั้งสิ้นดั่งเช่นพระสมเด้จบางขุนพรหมพิมพ์ใหญ่องค์นี้ คนที่จะรู้ธรรมชาติเหล่านี้ได้ต้องเป็นนักโบราณวัตถุ หรือคนที่ล้างพระจนมีประสบการณ์ที่จะรู้ธรรมชาติเหล่านี้ได้ คนที่ศึกษาอย่างจริงจังเก็บเกี่ยวประสบการณ์ และนี่ก็คือประสบการณ์ ที่เป็นความรู้ของผมที่นำมาเผยแพร่ให้ทุกคนได้รู้ครับ และนำไปต่อยอดความรู้กันโดยที่ไม่ต้องพึ่งพาใครตัวเราเองเท่านั้นที่รู้ได้ดีที่สุดครับ อีกอย่างที่อยากจะบอกคือในพระสมเด็จวัดระฆังที่ลงกรุก็มีธรรมชาติของผิวเป็นชั้นๆลงไปเช่นเดียวกันและต้องเป็นพระที่แก่ปูนเปลือกหอยครับจึงจะเกิดธรรมชาติเช่นนี้ได้